O Fundacji

Fundacja Trans Kultura (polsko-ukraińska organizacja non-profit) oraz Warsztaty Kultury w Lublinie (instytucja samorządowa) i realizują wspólnie inicjatywy kulturowe na rzecz Europy Wschodniej. Dzięki wieloletniej, intensywnej współpracy są aktywnymi ambasadorami Partnerstwa Wschodniego w Unii Europejskiej.

Między nami, i naszymi przyjaciółmi z Europy Wschodniej biegnie tysiące połączeń, kwitnie realna wymiana na wszystkich poziomach, rozbudowują się sieci współpracy. Dla wszelkiego rodzaju inicjatyw z Zachodu i Wschodu jesteśmy prawdziwym pomostem, przebiegającym ponad barierą linii Schengen. Nasze doświadczenie chcemy przekazać dalej, podzielić się nim z partnerami z krajów Unii Europejskiej.

Fundacja Trans Kultura  eksplorują wschodnie pogranicze Unii Europejskiej. Nasz program podkreśla możliwości i zobowiązania Lublina wobec partnerów z krajów położonych na Wschód od linii Schengen oraz uwydatniania rolę miasta w tworzeniu Partnerstwa Wschodniego jako projektu kulturowego. Tworzymy w Lublinie  pomost dla zainteresowanych współpracą inicjatyw z Zachodu i Wschodu.

Tradycja współpracy ze środowiskami kulturalnymi z krajów Europy Wschodniej jest w Lublinie długa.

To m.in. kontakty niezależnych środowisk studenckich w latach 80., teatrów alternatywnych, Wschodni Salon Sztuki, działania Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej, Fundacji Muzyka Kresów czy Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”  i pisma literackiego„Akcent”

Proces wchodzenia Polski do Unii Europejskiej skierował zainteresowanie większości środowisk artystycznych i kulturalnych przede wszystkim na Zachód. Chęć otworzenia na współpracę ze Wschodem i duża ciekawość tego co dzieje się tam w sztuce i kulturze niezależnej, wśród młodych artystów, stały się impulsem do szeregu kompleksowych działań podjętych przez Warsztaty Kultury.

Podwaliny pod sukces wschodniej działalności Warsztatów położył projekt  L² – potęgowanie kultury Lublina i Lwowa. Swoisty najazd ponad stu lubelskich artystów na miasto po wschodniej stronie granicy Schengen, a wkrótce potem podobna rewizyta artystów ukraińskich w Lublinie, pozwoliły na zawiązanie znajomości i kontaktów, które zaowocowały cyklem wspólnych działań polsko-ukraińskich na dużą skalę.    pozwolił przełamać barierę kulturową, brak wiedzy o sobie i zdobyć wzajemne zaufanie. Zaczęła toczyć się kula pomysłów, coraz więcej osób wciągało się we współpracę.
Liderzy    założyli polsko-ukraińską Fundację Trans Kultura. Zainicjowała ona długoletni program współpracy kulturalnej  po obu stronach granicy z naciskiem na współczesne aspekty sztuki i kultury. Wystawą otwierającą działalność Warsztatów Kultury we własnej siedzibie był Ukraiński Zriz, przekrój młodej sztuki ukraińskiej, zaś zespół Warsztatów włączył się w Tydzień Sztuki Aktualnej we Lwowie z dużym programem propagującym sztukę polską. Zorganizowana wspólnie Siła Sztuki była największą w historii prezentacją polskiej sztuki współczesnej na Ukrainie.
Jednak sztuka współczesna nie jest jedynym polem współpracy obu stron. Wyjątkowy charakter ma festiwal Fortmissia organizowany w dostępnych tylko raz do roku, położonych na granicy polsko-ukraińskiej fortyfikacjach z czasów I wojny światowej. Zaś festiwal muzyczny Jazz Bez zainicjowany kilkanaście lat temu na Ukrainie, już dawno przekroczył granicę z Polską i z roku na rok odwiedza coraz więcej miast w obu krajach.
Zwieńczeniem kilkuletniego dorobku współpracy była polsko – ukraińska Noc Kultury w Lublinie w 2012 roku. Dzięki stworzonej przez kilka lat bogatej sieci kontaktów udało się w efektowny i reprezentatywny sposób przedstawić  różnorodność środowisk artystycznych z całej Ukrainy, specjalnie na tę Noc powstało 50 polsko-ukraińskich projektów
Innym ważnym doświadczeniem, próbą wspólnego artystycznego zmierzenia się z trudną, polsko-ukraińską historią, jest spektakl Aporia’43. Dekalog: lokalna wojna światowa, podejmujący temat krwawego konfliktu polsko-ukraińskiego z lat 1943-1947. Konfliktu, którego pamięć wciąż boleśnie dzieli nasze narody.

Równolegle z organizowaniem działań artystycznych szeroko rozumianą tematykę kulturalną Europy Wschodnią eksplorowało, powstające w Warsztatach Kultury, czasopismo internetowe Kultura Enter . Na łamach miesięcznika  opublikowane zostało wiele ciekawych tekstów o trendach i zjawiskach kulturalnych m.in. z Azerbejdżanu, Białorusi, Ukrainy. Podsumowaniem tej pracy stał się sukces Raportu o stanie kultury niezależnej i NGO na Białorusi przygotowanego we współpracy z szerokim spektrum białoruskich artystów, działaczy kultury i ekspertów. Kolejnym krokiem jest opracowanie analogicznego raportu dotyczącego sytuacji na Ukrainie i Mołdawi

Kilka lata realizacja projektów artystycznych pokazało nam iż  międzynarodowa współpraca kulturalna wymaga odpowiednich kadr i kompetencji, dlatego wprowadziliśmy w życie cykl szkoleń, warsztatów i seminariów dla operatorów kultury po oby stronach granicy Schengen.

Ważnym doświadczeniem był rozpoczęty w 2011 roku program rezydencyjny Mindware. Technologie dialogu skierowany do artystów i teoretyków zajmujących się sferą nowych mediów, starających się zaprząc cyfrowe technologie w służbie dialogu kultur.

Okazją do  przemyślenia i przepracowania dotychczasowe doświadczenia była praca przy tworzeniu aplikacji Lublina do konkursu Europejska Stolica Kultury 2016. Warsztaty Kultury odpowiadały wówczas za prowadzenie pracowni Wobec Wschodu, co zmotywowało nas do przeprowadzenia poważnej  analizy dotyczącej europejskiej współpracy z krajami Europy Wschodniej. Lubelska aplikacja, a zwłaszcza jej aspekt wschodni, przez większość ekspertów europejskich została oceniona jako najciekawsza.

Zachęceni sukcesem na polu współpracy polsko-ukraińskiej, otworzyliśmy  się na inne państwa Europy Wschodniej. W roku 2011 zorganizowaliśmy Kongres Kultury Partnerstwa Wschodniego. Zaprosiliśmy  do Lublina przedstawicieli kultury z Europy Wschodniej i Kaukazu, żeby uzyskać od nich odpowiedzi na pytania: czy i w jakiej formie chcą współpracować z UE, czego potrzebują,  a co im nie odpowiada.  Jego bezpośrednim efektem stała się idea stworzenia sieci współpracy kulturalnej.  Pierwszy etap ku jej realizacji to program Connecting by the border, który ma na celu zbudowanie sieci współpracy środowisk kulturalnych Europy Wschodniej i wypracowanie strategii jej rozwoju. Zawiązanie sieci ma nastąpić jesienią 2013 roku.    Podczas drugiego Kongres Kultury Partnerstwa Wschodniego.

Naszym priorytetem jest współpraca z ludźmi z Europy Wschodniej, niezależnie od zmian w polityce Unii Europejskiej i powodzenia projektu Partnerstwa Wschodniego.